Λυγία Λαμπριανού

 

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία μιας πόλης είναι η σύνδεσή της με τον υπόλοιπο 

κόσμο, με άλλες πόλεις. Οι σιδηροδρομικές συνδέςσεις μεταξύ πόλεων είναι από τα κυρίαρχα γεγονότα της σύγχρονης ζωής. 

Σαν θέμα στον Αρχιτεκτονικό Σχεδιασμό 8, μας ανατέθηκε ο σχεδιασμός ενός σταθμού τρένου στην Πάτρα, αφού κρίθηκε αναγκαία η αναβάθμιση του δικτύου αφού δεν μπορεί

να εξυπηρετήσει τις τρέχουσες ανάγκες. Η απομάκρυνση του λιμανιού από το κέντρο της πόλης, δημιούργησε νέες συνθήκες για το κυκλοφοριακό δίκτυο και άφησε το παράκτιο μέτωπο αδιαμόρφωτο και απομακρισμένο από τον αστικό ιστό.   Ένας σιδηροδρομικός σταθμός σήμερα, μπορεί να αντανακλά την ταυτότητα της πόλης 

και να ενισχύει το χαρακτήρα της. Δεν είναι μόνο ένα κτίριο, είναι μέρος της πόλης και της 

ζωής της και ενσωματώνει μέσα του ποικίλες δημόσιες χρήσεις. Ο σχεδιασμός διερευνά μια

αστική κατάσταση που σε σχέση με την πυκνότητα, τα δίκτυα μεταφορών, τις δημόσιες χρήσεις

και το φυσικό θαλάσσιο μέτωπο της πόλης της Πάτρας δημιουργεί δημόσιο χώρο και προάγει τον

κοινωνικό του ρόλο.

Ζητούμενό μας, ήταν να ανταποκριθούμε στις ειδικές ανάγκες - τις συνθήκες τις αστικής 

μορφολογίας και του προγράμματος που καθορίζουν τον αστικό χώρο και διαμορφώνουν

ένα μορφωτικό και ψυχαγωγικό τόπο συνάντησης. Έτσι λοιπόν, σχεδιάζουμε μια κατάσταση. 

ένα κτίριο και μια περιοχή. 

Αντικείμενο μελέτης, αποτέλεσαν  κυρίως οι κύριοι οδικοί άξονες που συνδέουν τα μεγάλα 

κομμάτια της πόλης, οι πεζοδρομοι αλλά και οι πλατείες. Μελετώντας κυρίως την περιοχή ανάμεσα

σε Γούναρη και Αγ. Νικολάου παρατήρησα ότι περιέχονται οι παραπάνω πλατείες και 

πεζοδρομημένοι  δρόμοι. Μέσα από κάποια διαγράμματα μελέτης των κύριων οδικών αξόνων 

προσπάθησα να μεταφράσω την κίνηση των αυτοκινήτων σε μια κίνηση επισκεπτών του κτιρίου

αλλά και πεζών εφαρμόζοντάς την στο κτίριο - σταθμού τρένου της Πάτρας. Προσπαθώντας 

όμως να πετύχω την άμεση σύνδεση της πόλης με το παράκτιο μέτωπο. Η βασική δόμηση γίνεται 

γραμμικά κοντά στη θάλασσα κυρίως αξιοποιώντας την προβλήτα στην Αγ. Νικολάου . 

Μέσα από μια κίνηση - πορεία που δημιουργεί το κτίριο χωρίς ιδιαίτερες παρεμβάσεις προσπαθώ

να πετύχω μια καθαρή πορεία δίπλα στη θάλασσα μέσω  διαφόρων διαδρομών σε υπαίθριες 

πλατείες και χώρους πρασίνου. 

Για να πετύχω αυτή την καθαρή κίνηση υπογειοποιώ τη γραμμή του τρένου στο συγκεκριμένο

σημείο. Στο ισόγειο βρίσκεται ο σταθμός τρένου, τα εκδοτήρια, πληροφορίες και χώροι αναμονής.

Το εστιατόριο - καφεέτρια το οποίο έχει κυρίως ένας σταθμός, τοποθετείτε από πάνω για 

αξιοποίηση του δώματος και δίνοντας την ευκαιρία στον επισκέπτη να έχει μια πιο πανοραμική

θέα της πόλης αλλά και του παραλιακού μετώπου.